Ceren'in dünyası / Ceren's world
Hayat notları...
Notes of life...
Hayat notları...
Notes of life...
Oyle bir zaman da öleyim ki, yastiga basimi koydugum zaman, yaptigim iyiliklerin ayni anda insanlarin yuzlerinde mutluluga ve kalplerinde sevgiye donustugunu, bileyim ve gozumde canlandirabileyim. Bu dunyada beni gercekten en mesut kilacak sey, tum hak eden insanlari elimden geldigince sevindirmek ve mutlu etmek. Bunu gercekteb istiyorum. Allahim duy sesimi.
B1 kuruna gecmeyi basardim. Sukurler olsun. (Almanca cok zor).Ama bu demek degil ki cok iyi almanca konusuyorum.(Almanca cok zor) Zamanla daha iyi olacagini dusunuyorum. Daha cok calisip, daha cok almanca konusmam gerek.(Almanca cok zor) Ama surekli almanca calismak bunyemde yan etkilere sebep oluyor. Cidden! (Almanca cok zor) Bir kere bu kadar kelimeyi birlestirmek de ne oluyor. Insanin nefesi kesiliyor o kelimeleri soylemeye calisirken.(Almanca cok zor) Ayrica bazi yuklemleri neden bazen ayirmak zorundayiz?(Almanca cok zor) Birlestirip kullansan ne olur yani? Hele o ‘der,die,das’ lardan bahsetmek bile istemiyorum.Bir kelime ogrencegine,2 kelime ogrenmek zorundasin. Araba demek icin; das Auto. Sadece auto olmaz.(Almanca cok zor) Peki ya akkusativ, dativ’lere ne demeli? Pes! (Almanca cok zor) Resmen birine birsey anlatmak icin matematiksel hesap yapar gibi dativ mi,akkusativ mi diye hesaplar yapip dogru artikeli dogru cekiminde dogru yere koyman gerek.(Almanca cok zor) Sozlerimin unlu bir dusunurun almanca hakkinda soyledigi bir soz ile bitiriyorum. “Life is too short for learning German Language”/ “Hayat almanca ogrenmek icin cok kısa. “
Mimar Sinan’a yatay gecis hakki kazandigimi ogrendigim an. Hic beklemedigim bir anda gelen telefon sonucu saskinliktan ve sevincten sesim kesilmisti. Gercekten sesim cikmiordu. Teyzem Necibe’ye kabul edildigimi anlatamamistim.Oldugum yerde zipliyor,teyzemi omuzlarindan salliyor, birseyler anlatmaya calisiyor ama sesimi.cikartamiyordum… Unutamayacagim anlardan biridir.
Viyana’ya interrail seyahatimde geldigim sirada, Viyana sehir operasinda izledigim Mozart konserinde Turk Marsinda herkes ile beraber alkislarla konsere eslik ettigimiz an. Muazzam bir atmosfer,muazzam bir muzik,muazzam bir histi. Iste hayatimda unutamayacagim anlardan biri.
Bu ani unutamayacagim sanirim! Suan bir kafedeyim.Asude teyze ve Kurt amca sergide. Saat 18.00de bulusucaz. Gayet guzel yedim,ictim. Ama sonra fark ettim ki yanimda ne param var, ne de bankamatik kartim. İste boyle anlarda gorunmez olabilmeyi isterdim. Ya da yoktan var edebilmeyi.İyi ki arayinca imdadima yetisen insanlar var. :) Allahim kimseyi kimsesiz birakma. Bir de cuzdansiz:)